Kadim dostum Cenk Turanlı'nın tavsiyesiyle geçtiğimiz ay keşfettiğim Alman thrash metal grubu Pyracanda'nın "Two Sides Of A Coin" albümü kulağımdan düşmüyor bu aralar. Taa 1990 yılında, doğru yerde doğru zamanda olsalarmış, bugün çok daha fazla kişinin favorileri arasında olabilecek bir grupmuş Pyracanda. Burada uzun uzun anlatmaktansa, albümü çok güzel özetleyen bir yorum buldum, buyurun buradan yakın ve eğer thrash seviyorsanız grubu mutlaka dinleyin;
http://www.spirit-of-metal.com/album-groupe-Pyracanda-nom_album-Two_Sides_of_a_Coin-l-en.html
23 Şubat 2012 Perşembe
2 Şubat 2012 Perşembe
Naçizane 2011'den "şimdi özetler";
1) Machine Head – Unto The Locust
2) Anthrax – Worship Music
3) Mastodon – The Hunter
4) Foo Fighters - Wasting Light
5) Chuck Ragan – Covering Ground
6) Rise Against – Endgame
7) Thrice – Major Minor
8) All Pigs Must Die – God Is War
9) Today Is The Day – Pain Is A Warning
10) Jane’s Addiction – The Great Escape Artist
11) Limp Bizkit – Golden Cobra
12) Karma To Burn – V
13) Rotten Sound – Cursed
14) Duran Duran - All You Need Is Now
15) DredG - Chuckles & Mr Sleazy
16) Bon Iver - st
17) Trap Them – Darker Handcraft
18) PJ Harvey - Let England Shake
19) Misfits – Devil’s Rain
20) Exhumed – All Guts No Glory
21) Ken Mode – Venerable
22) Times Of Grace – The Hymn Of A Broken Man
23) Panopticon – Social Disservices
24) Autopsy – Macabre Eternal
25) Tombs – Path Of totality
26) Brutal Truth - End Time
27) Vektor – Black Future
28) Ben Harper - Give Till Its Gone
29) In Solitude - The World, The Flesh, The Devil
30) Deus – Keep You Close
31) The Answer – Revival
32) Anaal Nathrakh – Passion
33) New York Dolls – Dancing Backward In High Heels
34) Face To Face – Laugh Now, Laugh Later
35) Arctic Monkeys - Suck It And See
36) TV On The Radio – Nine Types Of Light
37) All Shall Perish - This Is Where It Ends
38) Krallice – Diotima
39) Atlas Losing Grip – State Of Unrest
40) Protest The Hero – Scurrilous
41) Jay Z & Kanye West – Watch The Throne
42) REM – Collapse Into Now
43) Wormrot – Dirge
44) Wilco – the Whole Love
45) 40 Watt Sun - The Inside Room
46) Set Your Goals - Burning At Both Ends
47) Dangerous! – Teenage Rampage
48) August Burns Red – Leveler
49) Florence + The Machine - st
50) Destroyer – Kaputt
51) Crowbar – Sewer The Wicked Hand
52) DJ Shadow – The Less You Know The Better
53) Shining - VII: Fodd Forlorare
54) Adele - 21
55) Coldplay - Mylo Xyloto
56) City & Colour – Little Hell
57) White Lies – Ritual
58) The Black Keys - El Camino
59) YOB – Atma
60) Kultur Shock - Ministry Of Kultur
61) Lykke Li - Wounded Rhymes
62) Mogwai – Hardcore Will Never Die But you Will
63) The Black Dahlia Murder – Ritual
64) Heartless – Hell is other people
65) Black Stone Cherry – Between The Devil and the...
66) Cavalera Conspiracy - Blunt Force Trauma
Bunlar da iyi geldi, yukarıdakiler kadar olmasa da döndü akabinde;
Death Cab For Cutie - Codes & Keys, Joe Bonamassa – Dust Bowl, Kate Bush – 50 Words For Snow, Beyonce – 4, Brotha Lynch Hung – Coathanga Strangla, Cave In – White Silence , Chrome Division – 3rd Round Knockout, , Darkest Hour – The Human Romance, The Dwarves – Are Born Again, Jeff Bridges – st, Memphis May Fire – The Hollow, Miss May I – Monument, Toxic Holocaust – Conjure And Command, Lil Wayne - Tha Carter IV, Nothington – Borrowed Time, Kaiser Chiefs – The Future Is Medieval, Ghost Brigade – Until Fear No Longer Defines Us, Black Country Communion – II, Nader Sadek – In The Flesh, Saves The Day – Daybreak, Ulcerate – The Destroyers Of All, Vader – Welcome To The Morbid Reich, Staind – st, Danger Mouse & Daniele Luppi – Rome, Seether – Holding On To Strings Better, Indian – Guiltless, The Roots – UnDun, Tom Waits – Bad As Me, Junius – Reports From The threshold, Banner Pilot – Heart Beats Pacific, Heartsounds – Drifter, , Pentagram – Last Rites, Lenny Kravitz – Black & White America, Jet Market – Sparks Against Darkness, Mute – Thunderblast...
Bu albümlerde aradığımı bulamadım;
The Devil Wears Prada - Dead Throne, Unearth – Darkness In The Light, Trivium – In Waves, Radiohead – The King Of Limbs, RHCP – I’m With You, Morbid Angel - Illud Divinum Insanus, Megadeth – 13, Lou Reed & Metallica – Lulu, Premonition 13 – 13, Earth Crisis – Neutralize The Threat , Fleshgod Apocalypse – Agony, Blink 182 – Neighborhoods, Puscifer – Conditions Of My Parole, Bright Eyes - The People's Key, Atari Teenage Riot - Is This Hyperreal, Beastie Boys - Hot Sauce Committee 2, Bush – The Sea Of Memories, Korn - The Path Of Totality, Pear And The Nervous System – st, Low – C’mon, In Flames – Sounds Of A Playground Fading, Morne – Asylum, Amebix – Sonic Mass
Yerliler;
1) Haossaa - Haossaa
2) Decaying Purity - The Existence Of Infinite Agony
3) Thrashfire - Thrash Burned The Hell
4) Sakatat / Mesrine - Split 7"
5) Sakatat / Matka Teresa - Split 7"
6) Burial Invocation / Anatomia - Decomposing Serenades - Split 7"
7) Farazi & Kayra - Yerel Radyo ( 2010/12. ayda yayınlandı )
8) Nitro - We Are Nitro
9) Raven Woods - Enfeebling the Throne
10) Seth.Ect - Godspeak
11) Kesmeşeker - Doğdum Ben Memlekette
Kısa albümler / EP'ler
1) NOFX - Hardcore 10"
2) Primate - Draw Back A Stump EP
3) Citizens Arrest - Soaked In Others Blood 7"
4) Teenage Bottlerocket – Mutilate Me 7"
5) Burial – Street Halo EP
6) Graf Orlock - Doombox
1) Machine Head – Unto The Locust
2) Anthrax – Worship Music
3) Mastodon – The Hunter
4) Foo Fighters - Wasting Light
5) Chuck Ragan – Covering Ground
6) Rise Against – Endgame
7) Thrice – Major Minor
8) All Pigs Must Die – God Is War
9) Today Is The Day – Pain Is A Warning
10) Jane’s Addiction – The Great Escape Artist
11) Limp Bizkit – Golden Cobra
12) Karma To Burn – V
13) Rotten Sound – Cursed
14) Duran Duran - All You Need Is Now
15) DredG - Chuckles & Mr Sleazy
16) Bon Iver - st
17) Trap Them – Darker Handcraft
18) PJ Harvey - Let England Shake
19) Misfits – Devil’s Rain
20) Exhumed – All Guts No Glory
21) Ken Mode – Venerable
22) Times Of Grace – The Hymn Of A Broken Man
23) Panopticon – Social Disservices
24) Autopsy – Macabre Eternal
25) Tombs – Path Of totality
26) Brutal Truth - End Time
27) Vektor – Black Future
28) Ben Harper - Give Till Its Gone
29) In Solitude - The World, The Flesh, The Devil
30) Deus – Keep You Close
31) The Answer – Revival
32) Anaal Nathrakh – Passion
33) New York Dolls – Dancing Backward In High Heels
34) Face To Face – Laugh Now, Laugh Later
35) Arctic Monkeys - Suck It And See
36) TV On The Radio – Nine Types Of Light
37) All Shall Perish - This Is Where It Ends
38) Krallice – Diotima
39) Atlas Losing Grip – State Of Unrest
40) Protest The Hero – Scurrilous
41) Jay Z & Kanye West – Watch The Throne
42) REM – Collapse Into Now
43) Wormrot – Dirge
44) Wilco – the Whole Love
45) 40 Watt Sun - The Inside Room
46) Set Your Goals - Burning At Both Ends
47) Dangerous! – Teenage Rampage
48) August Burns Red – Leveler
49) Florence + The Machine - st
50) Destroyer – Kaputt
51) Crowbar – Sewer The Wicked Hand
52) DJ Shadow – The Less You Know The Better
53) Shining - VII: Fodd Forlorare
54) Adele - 21
55) Coldplay - Mylo Xyloto
56) City & Colour – Little Hell
57) White Lies – Ritual
58) The Black Keys - El Camino
59) YOB – Atma
60) Kultur Shock - Ministry Of Kultur
61) Lykke Li - Wounded Rhymes
62) Mogwai – Hardcore Will Never Die But you Will
63) The Black Dahlia Murder – Ritual
64) Heartless – Hell is other people
65) Black Stone Cherry – Between The Devil and the...
66) Cavalera Conspiracy - Blunt Force Trauma
Bunlar da iyi geldi, yukarıdakiler kadar olmasa da döndü akabinde;
Death Cab For Cutie - Codes & Keys, Joe Bonamassa – Dust Bowl, Kate Bush – 50 Words For Snow, Beyonce – 4, Brotha Lynch Hung – Coathanga Strangla, Cave In – White Silence , Chrome Division – 3rd Round Knockout, , Darkest Hour – The Human Romance, The Dwarves – Are Born Again, Jeff Bridges – st, Memphis May Fire – The Hollow, Miss May I – Monument, Toxic Holocaust – Conjure And Command, Lil Wayne - Tha Carter IV, Nothington – Borrowed Time, Kaiser Chiefs – The Future Is Medieval, Ghost Brigade – Until Fear No Longer Defines Us, Black Country Communion – II, Nader Sadek – In The Flesh, Saves The Day – Daybreak, Ulcerate – The Destroyers Of All, Vader – Welcome To The Morbid Reich, Staind – st, Danger Mouse & Daniele Luppi – Rome, Seether – Holding On To Strings Better, Indian – Guiltless, The Roots – UnDun, Tom Waits – Bad As Me, Junius – Reports From The threshold, Banner Pilot – Heart Beats Pacific, Heartsounds – Drifter, , Pentagram – Last Rites, Lenny Kravitz – Black & White America, Jet Market – Sparks Against Darkness, Mute – Thunderblast...
Bu albümlerde aradığımı bulamadım;
The Devil Wears Prada - Dead Throne, Unearth – Darkness In The Light, Trivium – In Waves, Radiohead – The King Of Limbs, RHCP – I’m With You, Morbid Angel - Illud Divinum Insanus, Megadeth – 13, Lou Reed & Metallica – Lulu, Premonition 13 – 13, Earth Crisis – Neutralize The Threat , Fleshgod Apocalypse – Agony, Blink 182 – Neighborhoods, Puscifer – Conditions Of My Parole, Bright Eyes - The People's Key, Atari Teenage Riot - Is This Hyperreal, Beastie Boys - Hot Sauce Committee 2, Bush – The Sea Of Memories, Korn - The Path Of Totality, Pear And The Nervous System – st, Low – C’mon, In Flames – Sounds Of A Playground Fading, Morne – Asylum, Amebix – Sonic Mass
Yerliler;
1) Haossaa - Haossaa
2) Decaying Purity - The Existence Of Infinite Agony
3) Thrashfire - Thrash Burned The Hell
4) Sakatat / Mesrine - Split 7"
5) Sakatat / Matka Teresa - Split 7"
6) Burial Invocation / Anatomia - Decomposing Serenades - Split 7"
7) Farazi & Kayra - Yerel Radyo ( 2010/12. ayda yayınlandı )
8) Nitro - We Are Nitro
9) Raven Woods - Enfeebling the Throne
10) Seth.Ect - Godspeak
11) Kesmeşeker - Doğdum Ben Memlekette
Kısa albümler / EP'ler
1) NOFX - Hardcore 10"
2) Primate - Draw Back A Stump EP
3) Citizens Arrest - Soaked In Others Blood 7"
4) Teenage Bottlerocket – Mutilate Me 7"
5) Burial – Street Halo EP
6) Graf Orlock - Doombox
28 Ocak 2012 Cumartesi
24 Ocak 2012 Salı
KAMURAN !
Bundan sonra bol müzik azıcık da diğer şeyler hakkındaki yazılarımla şu adreste ikamet ediyorum, arz ederim;
http://kamuranhardcore.com/
http://kamuranhardcore.com/
9 Ocak 2012 Pazartesi
Yüzbinlerce bilim kurgu fanatiği yanılıyor olamaz!
Hayır tamam, biz standart bilim kurgu okurları, izleyenleri ve yazarları, "diğerleri" tarafından "abi çok fantastik insanlar bilemedim yane", "o arkadaş biraz değişik yalnız ", "hacı o eleman bi garip kafalarda ya" gibi laflarla işaretlenmeye alışığız, işin o kısmı kasımpaşa.. Fakat hiç kimseye yaranamayan sakal ve bıyığımızın üzerine bir de alemlerin nereden gelip nereye gittiğine en meraklı, en güzel insanlardan Stephen Hawking'de yıllardır Alien'den Star Trek'e kadar edilmiş kelamın kendisini tekrar edince oh be dedik mi? Dedik! Zira kendisi bakınız ne demiş;
http://dunya.milliyet.com.tr/dahi-fizikci-dunyanin-sonunu-acikladi/dunya/dunyadetay/09.01.2012/1486378/default.htm
Budur hacı!
http://dunya.milliyet.com.tr/dahi-fizikci-dunyanin-sonunu-acikladi/dunya/dunyadetay/09.01.2012/1486378/default.htm
Budur hacı!
27 Aralık 2011 Salı
2011'in kitapları
Liste hastası bi insanım, kafama göre 2011 de en sevdiklerimi yazdım, meraklısına.. Bunlar benim radarıma takılanlar. Sonuçta hepimizin zevkleri belli çerçevede kalıyor bir yaştan sonra dolayısıyla bu tür listeleri hiç okumaya fırsat bulamadığım yazarları keşfetmek için bir fırsat olarak görüyorum, belki başkaları da görüyordur. Buyurun;
1) Murathan Mungan - Şairin Romanı ( Epik! Bütün yıl aklımdan çıkmadı. İlk defa yaşlanmak üzerine bu kitaptan sonra düşünmeye başladım, hala düşünüyorum mk )
2) Hakan Günday - AZ ( E nihayet kendi yazdıklarının bir adım ilerisine geçti adam. Günday, kariyerinin başlarında ısınamadığım ama zamanla gereksiz detaylar ve safralardan arınmış, çok daha başarılı bir romancı artık. Misal alttaki Barış Bıçakçı'nın tersine, gerçek dünyanın göbeğinde acılarının yoğunluğuyla hayal dünyasından kaçmış gibi görünen karakterlerini çarpıştırıyor. Trajedyanın dozu o kadar başarılı ki AZ'da, seyr..pardon okurken "yok artık" dedirtmiyor, karakterlere ısınıveriyorsunuz, hem de iyilik ya da kötülük maskesinin arkasına saklanmamalarına rağmen )
3) Barış Bıçakçı - Sinek Isırıklarının Müellifi ( Bu adamı bu sene Düşler Ve Kabuslar forumundan TemporaryPeace'in tavsiyesi üzerine keşfettim, müteşekkirim. Yıllardır aradığım yazarmış, bildiğin fanıyız artık. O kadar naif ve o kadar hayatın içinden bir aşk hikayesi ki kitaptaki, bu kadar gerçek olması kalbinizi daha çok kırıyor okurken, zira o masalsı aşk hikayelerinde olan biteni hemen kabullendiğiniz sahte gözyaşı ve gülümsemeler yok burada, senin benim gibi insanlar var)
4) Hakan Bıçakçı – Ben Tek Siz Hepiniz ( Soyadı benzerliği sayesinde Barış Bıçakçı’yı keşfetmeme ön ayak olmasının dışında, bu yıl çıkan bu öykü toplamasıyla bende yeniden yazma isteği uyandırdığı için kendisine teşekkürü borç bilirim )
5) Simon Pegg - Nerd Do Well ( Bu yıl beni en çok güldüren kitap, hayatımın ilk onuna Shaun Of The Dead ve Hot Fuzz ile girmiş, Paul ile de soğuyan arayı kapatan aktör, komedyen, çocuk. Bir roman değil ama yine de aldım listeye ;)
6) Doğu Yücel - Varolmayanlar ( Buna düzgün bir review yapmamıştım, biraz yazayım; Bu yıl okuduğum en güzel film sahnesine sahip kitap herhalde varolmayanlar. İlk okuduğumda gelişme-final arasındaki geçişi ve baba ikamesi olan figürün hemen çöküşünü ( pasaj sahnesi ) beğenmemiştim fakat onca ay sonra hala hayalperestlerin kalesinin olduğu mekanı ve maceranın o kısmını hatırlıyorsam, bunun bir sebebi olmalı. Küçük Kıyamet'in başarılı senaryosu çok değiştirmiş Doğu'yu, okuru hemen hikayenin içine sokuveriyor dili ama finaldeki agresifliği tüm kitap boyunca görmek istiyorum ben, Küçük Kıyamet o anlamda daha cesur bir işti bana kalırsa.. Ek olarak "plaza insanlarını" hala doğru gözlemleyen bir kitabın yazılamıyor olmasını görmek açısından da ek bir deney oldu benim için. Plazayı insanlar dışarıdan gördükleri gibi yazıyorlar. İşin komiği bunu plazanın içindekiler de öyle yazıyor çünkü hiçkimse kendini oraya ait hissetmiyor :)... Ve tabii ki bilinçli olarak 6. sırada; zira o kravat/gömleğin üzerine uyarılara rağmen yıllardır ST kapşonlusu giyerek işe giden "hayalperest" hala benim :)
7) Murat Uyurkulak - Bazuka ( Uyurkulak'ın son birkaç yılda yayınlanmış kısa hikayelerinin toplaması, her biri ayrı ayrı mükemmel ama 7 numara olmasının sebebi, politik alt metni okura verme özürlü olması. Adam oraya gelince sekiyor arkadaş. Yoksa her halikarda yeri Hakan Bıçakçı'nın yeriydi aslında. Fanıyız kendisinin )
8) Ece Temelkuran – İkinci Yarısı ( Bu yıl yaşıma dair okuduğum en güzel kitap, yine bir roman değil ama çok güzel yazıyor lan abla.. Gerçi tam bir kadın kitabı ama ne yapalım, erkeklerden bu yıl böyle bir kitap çıkmadı :)
9) Irmak Zileli – Eşik ( Bu yılın en güzel iç hesaplaşması. Aydınlık hareketinin bir dönemi ile ilgili olduğundan konu beni fazlaca ilgilendirdiği için olması gerekenden fazla etkilendim ama Irmak eğer her yazarın girdiği "yazmaya başlama" sendromu olan "kendi hayatını anlatmak"tan çıkıp başka hayatları anlatmaya başlayabilirse, çok çok iyi bir yazar olacak )
10) Stephen King – 11/22/63 ( Henüz yarısında bile değilim açıkçası fakat bir türlü içine giremedim, yine de aldım listeye, fan kıyağı diyelim :)
11) Levent Şenyürek - Cennetin Kalıntıları ( Doğu'nun kitabının bir benzeri aslında Cennetin Kalıntıları, gel gör ki kitabın ilk yarısından ikinci yarısına iki tür arasındaki geçişi çok başarılı bulmadım ama misal kadın karakteri bu kitapta daha başarılıydı.. Ek olarak bilim kurguya geçişten sonraki tasvirler 70'li yılların BK sinemasından oldukça etkilenmiş bir yazarı işaret ediyordu, hoşuma gitti. Yine de dil anlamında henüz çok etkileyici bir tarzı yok yazarın.. Bir sonraki kitapta kendini geliştirenlerden mi olacak yoksa yine çok iyi olmadığı başka bir türe mi yelken açacak diğer pek çok yerli yazar gibi, göreceğizdir )
Şunların bu yıl özel yeni basımları çıktı, mutlaka okuyun;
Küçük İskender – Flu’es ( kes-yapıştır edebiyatıyla ilgisi olmayanlar uzak dursun )
Yusuf Atılgan – Aylak Adam ( kolleksiyoncular için hardcover kapaklı yayınlandı )
Gündüz Vassaf – Cehenneme Övgü ( yine hardcover hadisesi )
Bu yıl dilimize çevrilenlerden;
China Mieville – Perdido Sokağı İstasyonu ( Bir fantastik-bk klasiği, mutlaka okunmalı )
Robert Sawyer – İnsanlar/İnsansılar serisi ( “Flashforward’ın yazarı” ibaresiyle satılıyor )
Orson Scott Card – Soykırım ( Ender’in üçüncü kitabı, eğer ilk iki kitabı okumadıysanız, önce onları okuyun )
Ursula K LeGuin – Rüyanın Öte Yakası
Ursula K LeGuin – Rüzgarın On İki Köşesi ( Ablamız da bir kariyer yaptı ki rüzgarın rüyanın üzerinden yirmi yıldır, bildiğin gibi değil hahaha )
Ursula K LeGuin – Yaban Kızlar ( mükemmel bir kısa hikaye, ekindeki röportaj ise ayrıca önemli, Ursula abla yaşlandıkça artık sıradan ve batı merkezci bir Demokrat’a dönüşse de ağzından hala bal damlıyor, eğer çok çok kısa olmasaydı King’in kitabının yerine bunu koyacaktım aslında )
Chuck Palachniuk – Ölüm Pornosu ( Sırf kitabın çevirisine TR'de açılan davaya inat bir kopya aldım, orjinaline sahip olmama rağmen. Zira davayı unutarak kitap hakkında yazarken "orjinali varken çevirisini almayın kapağı daha güzel" gibi bir yorum yapmışım, özür dilerim :(
Jose Saramago - Kabil ( Tanrı'nın kalem tutan hali Saramago )
Stephen King - Full Dark No Stars ( Fancan :)
1) Murathan Mungan - Şairin Romanı ( Epik! Bütün yıl aklımdan çıkmadı. İlk defa yaşlanmak üzerine bu kitaptan sonra düşünmeye başladım, hala düşünüyorum mk )
2) Hakan Günday - AZ ( E nihayet kendi yazdıklarının bir adım ilerisine geçti adam. Günday, kariyerinin başlarında ısınamadığım ama zamanla gereksiz detaylar ve safralardan arınmış, çok daha başarılı bir romancı artık. Misal alttaki Barış Bıçakçı'nın tersine, gerçek dünyanın göbeğinde acılarının yoğunluğuyla hayal dünyasından kaçmış gibi görünen karakterlerini çarpıştırıyor. Trajedyanın dozu o kadar başarılı ki AZ'da, seyr..pardon okurken "yok artık" dedirtmiyor, karakterlere ısınıveriyorsunuz, hem de iyilik ya da kötülük maskesinin arkasına saklanmamalarına rağmen )
3) Barış Bıçakçı - Sinek Isırıklarının Müellifi ( Bu adamı bu sene Düşler Ve Kabuslar forumundan TemporaryPeace'in tavsiyesi üzerine keşfettim, müteşekkirim. Yıllardır aradığım yazarmış, bildiğin fanıyız artık. O kadar naif ve o kadar hayatın içinden bir aşk hikayesi ki kitaptaki, bu kadar gerçek olması kalbinizi daha çok kırıyor okurken, zira o masalsı aşk hikayelerinde olan biteni hemen kabullendiğiniz sahte gözyaşı ve gülümsemeler yok burada, senin benim gibi insanlar var)
4) Hakan Bıçakçı – Ben Tek Siz Hepiniz ( Soyadı benzerliği sayesinde Barış Bıçakçı’yı keşfetmeme ön ayak olmasının dışında, bu yıl çıkan bu öykü toplamasıyla bende yeniden yazma isteği uyandırdığı için kendisine teşekkürü borç bilirim )
5) Simon Pegg - Nerd Do Well ( Bu yıl beni en çok güldüren kitap, hayatımın ilk onuna Shaun Of The Dead ve Hot Fuzz ile girmiş, Paul ile de soğuyan arayı kapatan aktör, komedyen, çocuk. Bir roman değil ama yine de aldım listeye ;)
6) Doğu Yücel - Varolmayanlar ( Buna düzgün bir review yapmamıştım, biraz yazayım; Bu yıl okuduğum en güzel film sahnesine sahip kitap herhalde varolmayanlar. İlk okuduğumda gelişme-final arasındaki geçişi ve baba ikamesi olan figürün hemen çöküşünü ( pasaj sahnesi ) beğenmemiştim fakat onca ay sonra hala hayalperestlerin kalesinin olduğu mekanı ve maceranın o kısmını hatırlıyorsam, bunun bir sebebi olmalı. Küçük Kıyamet'in başarılı senaryosu çok değiştirmiş Doğu'yu, okuru hemen hikayenin içine sokuveriyor dili ama finaldeki agresifliği tüm kitap boyunca görmek istiyorum ben, Küçük Kıyamet o anlamda daha cesur bir işti bana kalırsa.. Ek olarak "plaza insanlarını" hala doğru gözlemleyen bir kitabın yazılamıyor olmasını görmek açısından da ek bir deney oldu benim için. Plazayı insanlar dışarıdan gördükleri gibi yazıyorlar. İşin komiği bunu plazanın içindekiler de öyle yazıyor çünkü hiçkimse kendini oraya ait hissetmiyor :)... Ve tabii ki bilinçli olarak 6. sırada; zira o kravat/gömleğin üzerine uyarılara rağmen yıllardır ST kapşonlusu giyerek işe giden "hayalperest" hala benim :)
7) Murat Uyurkulak - Bazuka ( Uyurkulak'ın son birkaç yılda yayınlanmış kısa hikayelerinin toplaması, her biri ayrı ayrı mükemmel ama 7 numara olmasının sebebi, politik alt metni okura verme özürlü olması. Adam oraya gelince sekiyor arkadaş. Yoksa her halikarda yeri Hakan Bıçakçı'nın yeriydi aslında. Fanıyız kendisinin )
8) Ece Temelkuran – İkinci Yarısı ( Bu yıl yaşıma dair okuduğum en güzel kitap, yine bir roman değil ama çok güzel yazıyor lan abla.. Gerçi tam bir kadın kitabı ama ne yapalım, erkeklerden bu yıl böyle bir kitap çıkmadı :)
9) Irmak Zileli – Eşik ( Bu yılın en güzel iç hesaplaşması. Aydınlık hareketinin bir dönemi ile ilgili olduğundan konu beni fazlaca ilgilendirdiği için olması gerekenden fazla etkilendim ama Irmak eğer her yazarın girdiği "yazmaya başlama" sendromu olan "kendi hayatını anlatmak"tan çıkıp başka hayatları anlatmaya başlayabilirse, çok çok iyi bir yazar olacak )
10) Stephen King – 11/22/63 ( Henüz yarısında bile değilim açıkçası fakat bir türlü içine giremedim, yine de aldım listeye, fan kıyağı diyelim :)
11) Levent Şenyürek - Cennetin Kalıntıları ( Doğu'nun kitabının bir benzeri aslında Cennetin Kalıntıları, gel gör ki kitabın ilk yarısından ikinci yarısına iki tür arasındaki geçişi çok başarılı bulmadım ama misal kadın karakteri bu kitapta daha başarılıydı.. Ek olarak bilim kurguya geçişten sonraki tasvirler 70'li yılların BK sinemasından oldukça etkilenmiş bir yazarı işaret ediyordu, hoşuma gitti. Yine de dil anlamında henüz çok etkileyici bir tarzı yok yazarın.. Bir sonraki kitapta kendini geliştirenlerden mi olacak yoksa yine çok iyi olmadığı başka bir türe mi yelken açacak diğer pek çok yerli yazar gibi, göreceğizdir )
Şunların bu yıl özel yeni basımları çıktı, mutlaka okuyun;
Küçük İskender – Flu’es ( kes-yapıştır edebiyatıyla ilgisi olmayanlar uzak dursun )
Yusuf Atılgan – Aylak Adam ( kolleksiyoncular için hardcover kapaklı yayınlandı )
Gündüz Vassaf – Cehenneme Övgü ( yine hardcover hadisesi )
Bu yıl dilimize çevrilenlerden;
China Mieville – Perdido Sokağı İstasyonu ( Bir fantastik-bk klasiği, mutlaka okunmalı )
Robert Sawyer – İnsanlar/İnsansılar serisi ( “Flashforward’ın yazarı” ibaresiyle satılıyor )
Orson Scott Card – Soykırım ( Ender’in üçüncü kitabı, eğer ilk iki kitabı okumadıysanız, önce onları okuyun )
Ursula K LeGuin – Rüyanın Öte Yakası
Ursula K LeGuin – Rüzgarın On İki Köşesi ( Ablamız da bir kariyer yaptı ki rüzgarın rüyanın üzerinden yirmi yıldır, bildiğin gibi değil hahaha )
Ursula K LeGuin – Yaban Kızlar ( mükemmel bir kısa hikaye, ekindeki röportaj ise ayrıca önemli, Ursula abla yaşlandıkça artık sıradan ve batı merkezci bir Demokrat’a dönüşse de ağzından hala bal damlıyor, eğer çok çok kısa olmasaydı King’in kitabının yerine bunu koyacaktım aslında )
Chuck Palachniuk – Ölüm Pornosu ( Sırf kitabın çevirisine TR'de açılan davaya inat bir kopya aldım, orjinaline sahip olmama rağmen. Zira davayı unutarak kitap hakkında yazarken "orjinali varken çevirisini almayın kapağı daha güzel" gibi bir yorum yapmışım, özür dilerim :(
Jose Saramago - Kabil ( Tanrı'nın kalem tutan hali Saramago )
Stephen King - Full Dark No Stars ( Fancan :)
Kids of the Black Hole: Eskisi Gibi (Istanbul, Turkey)
Eskisi Gibi'nin geçen haftaki Dogztar konserini Texas'tan Türkiye'ye tatile gelen Madison'da izlemiş ve izlenimlerini yazmış, buyurun linkin;
http://austinmusicblog.blogspot.com/2011/12/eskisi-gibi-istanbul-turkey.html
http://austinmusicblog.blogspot.com/2011/12/eskisi-gibi-istanbul-turkey.html
4 Nisan 2011 Pazartesi
1 Ocak 2011 Cumartesi
2010 Müzik
Bu sene yılın albümünü Ege çıkardı, feci kaptırdım kendimi, diğer albümleri eskisi gibi sık dinleyemedim. Kimi bariz vasat albümler ( Macy Gray, Massive Attack gibi ) geçmişe duyulan özlemden dolayı fazlasıyla çok dinlendi; bazı resmen kötü albümler ( Tricky, Cypress Hill, Interpol ) müzisyene, gruba olan zaaf yüzünden teypten çıkmadı; Kimileri ise defalarca dinlenmesine rağmen eskiden alınan tat alınamadı ( Sick Of It All, Sacrifice ). Indie ve hiphop alemlerine birkaç bayrak albüm dışında neredeyse hiç eğilemedim. En iyiler listemi oluştururken de last.fm en çok dinlenilenler endeksindeki bilgilerle, albümün yılın hangi döneminde çıktığı ( bunu 6 aylık iki döneme ayırdım ) ve aklımda kalan şarkı sayısı gibi değişkenleri harmanlayıp son çıkan listede kanaat notumu kullandım. Biliyorum hastayım .. Özetle bu yıl en çok bunları sevdim;
1) DEFTONES – Diamond Eyes
2) ENVY – Recitation
3) TRIPTYKON - Eparistera Daimones
4) GHOST – Opus Eponymous
5) HAIL OF BULLETS – On Divine Winds
6) KILLING JOKE – Absolute Dissent
7) THE GASLIGHT ANTHEM – American Slang
8) COMEBACK KID – Symptoms & Cures
9) COHEED & CAMBRIA – Year Of The Rainbow
10) HEART – Red Velvet Car
11) THE ARCADE FIRE – Suburbs
12) BAD RELIGION – The Dissent Of Man.
13) MASSIVE ATTACK – Heligoland.
14) THE BOUNCING SOULS – Ghosts On The Boardwalk.
15) IHSAHN – After.
16) ACCEPT – Blood Of The Nations.
17) MACY GRAY – The Sellout.
18) TRICKY – Mixed Race.
19) SPIRITUAL BEGGARS – Return To Zero.
20) DARKTHRONE – Circle The Wagons.
21) MANIC STREET PREACHERS – Postcards From A Young Man.
22) EXODUS – Exhibit B The Human Condition
23) MISERY INDEX – Heirs To Thievery
24) BLACK COUNTRY COMMUNION – st
25) AVENGED SEVENFOLD – Nightmare
26) ALL THAT REMAINS – For We Are Many
27) SCORPIONS – Sting In The Tail
28) STONE SOUR – Audio Secrecy
29) HEAVEN SHALL BURN – Invictus : Iconoclast III
30) STONE TEMPLE PILOTS – st
31) FOUR YEAR STRONG – Enemy Of The World
32) THE BLACK KEYS – Brothers
33) AMBUSH – Fright Night
34) DESSA – A Badly Broken Code
35) CYPRESS HILL – Rise Up
36) WATAIN – Lawless Darkness
37) AFTER THE FALL – Eradication
38) ATHEIST – Jupiter
39) CANCER BATS - Bears, Mayors, Scraps And Bones
40) INTERPOL – st
41) GBH – Perfume & Piss
42) THE GHOST INSIDE – Returners
43) HIGH ON FIRE – Snakes For The Divine
44) NEIL YOUNG – Le Noise
45) SUMA - Ashes
46) BROTHERS – Black Friday
47) THE SWORD – Warp Riders
48) UNLEASHED - As Yggdrasil Trembles
49) OVERKILL – Ironbound
50) HARVEY MILK – A Small Turn Of Human Kindness
51) THE DEAD WEATHER – Sea Of Coward
52) BEN FOLDS & NICK HORNBY - Lonely Avenue –
53) THE DILLINGER ESCAPE PLAN – Option Paralysis
54) AGAINST ME – White Crosses
55) CATHEDRAL – The Guessing Game
56) IRON MAIDEN – The Final Frontier
57) SLASH – st
58) KAKI KING – Junior
59) HELLOWEEN – 7 Sinners
60) ROB ZOMBIE – Hellbilly Deluxe II
61) DEATH ANGEL – Relentless Retribution
62) ELECTRIC WIZARD – Black Masses
63) THE MELVINS – The Bride Screamed Murder
64) MY CHEMICAL ROMANCE - Danger Days The True Lives Of The Fabulous Killjoys
65) BURZUM – Belus
66) KYLESA - Spiral Shadow
Ve sonrası; DECREPIT BIRTH - Polarity, BRYAN FERRY – Olympia, NAILS – Unsilent Death, DURAN DURAN – All You Need Is Now, US CHRISTMAS – Run Thick In The Night, UNEARTHLY TRANCE – V, FEAR FACTORY – Mechanize, BULLET FOR MY VALENTINE – Fever, SODOM – In War And Pieces, SUN KILL MOON – Admiral Fell Promises, THE BLACK PACIFIC – st, GRAND MAGUS – Hammer Of The North, A LOT LIKE BIRDS – Plan B, DEVO – Something For Everybody, WINO – Adrift, IMMOLATION – Majesty And Decay, MIKE PATTON – Mondo Cane, DESULTORY - Counting Our Scars, HOLE – Nobody’s Daughter, HİNDİ ZAHRA – Handmade, CRIME IN STEREO – I Was Trying To Describe You To Someone, THE NATIONAL – High Violet, NACHTMYSTIUM – Addicts Black Meddle Part II, KANYE WEST – My Beautiful Dark Twisted Fantasy, HELMET – Seeing Eye Dog, , THROATS – st, EMERY – Are You Listening?, DC FALLOUT – Retreat, THE DECLINE - I'm Not Gonna Lie to You, CEREMONY - Rohnert Park, BRING ME THE HORIZON - There Is A Hell Believe Me…, CEREBRAL BORE - Maniacal Miscreation, DANZIG - Deth Red Sabaoth, FUELED BY FIRE - Plunging into Darkness, GIL SCOTT HERON - I'm New Here, NORMA JEAN – Meridional, GOD DETHRONED - Under the Sign of the Iron Cross, GROTESQUE - In The Embrace of Evil, GRINDERMAN – st, INTEGRITY - The Blackest Curse, KARMA TO BURN - Appalachian Incantation, MEDIOCRACY - Human Progress - Endless Regress, MELISSA AUF DER MAUR - Out Of Our Minds, SALEM - King Night, SCORN – Refuse Start Fires, MONSTER MAGNET – Mastermind, SHEAVY - The Golden Age Of Daredevils, SOULFLY – Omen, THE BLACK CROWES – Croweology, THE FLATLINERS – Cavalcade, THESE NEW PURITANS – Hidden, AVANTASIA – The Wicked Symphony, PANOPTICON - On The Subject of Mortality, SINISTER – Legacy Of Ashes, TANKARD – Volume 14, THE DAMNED THINGS - Ironiclast, LANTLOS – Neon..
En İyi Yerliler;
1) ATHENA – Pis
2) BURIAL INVOCATION – Rituals Of The Grotesque
3) DECIMATION – Anthems Of An Empyreal Dominion
4) CENOTAPH – Putrescent Infectious Rabidity
5) THE SARCOPHAGUS – Towards The Wternal Chaos
6) BÜLENT ORTAÇGİL – Sen
7) HERETIC SOUL – Born Into This Plague
8) SINCE YESTERDAY – The Artificial Truth
9) CHOPSTICK SUICIDE – Loserville
10) MALT – Arıza
11) NEKROPSİ – 1998
12) MARSIS – st
13) KRONİK – Fena
Kısa Albümler ( EP ) Ligi;
1) FLESHGOD APOCALYPSE – Mafia
2) AUTOPSY – The Tomb Within
3) MAGRUDERGRIND – The Crusher
4) PHOBIA – Unrelenting
5) TRIPTYKON - Shatter
6) NOFX – The Longest EP
7) AFTER THE FALL – Collar City
8) MASTODON – Jonah Hex
9) oOoOO – St
10) ROTTEN SOUND – Napalm
11) STREET SWEEPER SOCIAL CLUB – The Ghetto Blaster
12) HARVESTMAN & US CHRISTMAS & MINSK – Hawkwind Triad
13) MELVINS / ISIS – Split
Bu yıl çok “best of” ayağında albüm dinledim, şunlar resmen güzeldi;
1) GOOD RIDDANCE – Capricorn One
2) TOMBS – Fear Is The Weapon
3) SAYYADINA – The Great Northern Revisited
4) SOUNDGARDEN – Tele Phantasm
5) AMORPHIS – Magic & Mayhem
6) BORIS – Variations
7) HELLOWEEN – Unarmed 25th Year Anniversary
8) JESU – Heartache & Dethroned
9) SLAUGHTER – Bloody Carnage
10) CHARON - A Sides, B Sides & Suicides
11) BON JOVI – Greatest Hits
12) PET SHOP BOYS - Ultimate
13) ROBBIE WILLIAMS – Greatest Hits 1990 – 2010
DVD olayından sonra az da olsa audio/mp3/vinly olarak canlı kanlı albümler de çıktı,
1) DOWN – Diary Of A Mad Band
2) HOT WATER MUSİC – Live In Chicago 3x7”
3) MOGWAI – Special Moves
4) MEGADETH – Rust In Peace Live
5) THRICE – Daytrotter Sessions EP
6) CANDLEMASS – Ashes To Ashes
Ama olsun biz yine de bi sürü DVD izledik;
1) METALLICA / SLAYER / ANTHRAX / MEGADETH - Big Four Live In Sofia, Bulgaria
2) HEAVEN & HELL - 30 Years Neon Nights
3) AT THE GATES – The Flames Of The End
4) EXODUS – Shovel Headed Tour Machine
5) SUICIDAL TENDENCIES – Live At The Olympic Auditorium
6) AMORPHIS - Forging the Land of Thousand Lakes
7) SLIPKNOT - (sic)nesses
8) BEHEMOTH - Evangelia Heretika
9) LEONARD COHEN - Songs From The Road
10) MSG - The 30th Anniversary Concert - Live in Tokyo
11) SODOM – Lords Of Depravity Part 2
12) RUSH – Beyond the lighted Stage
13) BRUCE SPRINGSTEEN – London Calling Live In Hyde Park
Beklediğimi bulamadım, sizi bilemem;
KORN – Remember Who You Are, THE HIGH CONFESSIONS – Turning Lead Into Gold…, LIARS – Sisterworld, FLOTSAM & JETSAM - The Cold, FORBIDDEN – Omega Wave, MICHAEL JACKSON – Michael, SHAM 69 - Who Killed Joe Public, TINDERSTICKS - Falling Down A Mountain, SACRIFICE – The Ones I Condemn, SICK OF IT ALL – Based On A True Story, COLISEUM – House With A Curse, GORILLAZ – Plastic Beach, TONY SLY – 12 Song Program, GOD IS AN ASTRONAUT – Age Of The Fifth Sun, MADBALL – Empire, NEUROSIS – Live At The Roadburn, Boris & Ian Astbury - BXI
1) DEFTONES – Diamond Eyes
2) ENVY – Recitation
3) TRIPTYKON - Eparistera Daimones
4) GHOST – Opus Eponymous
5) HAIL OF BULLETS – On Divine Winds
6) KILLING JOKE – Absolute Dissent
7) THE GASLIGHT ANTHEM – American Slang
8) COMEBACK KID – Symptoms & Cures
9) COHEED & CAMBRIA – Year Of The Rainbow
10) HEART – Red Velvet Car
11) THE ARCADE FIRE – Suburbs
12) BAD RELIGION – The Dissent Of Man.
13) MASSIVE ATTACK – Heligoland.
14) THE BOUNCING SOULS – Ghosts On The Boardwalk.
15) IHSAHN – After.
16) ACCEPT – Blood Of The Nations.
17) MACY GRAY – The Sellout.
18) TRICKY – Mixed Race.
19) SPIRITUAL BEGGARS – Return To Zero.
20) DARKTHRONE – Circle The Wagons.
21) MANIC STREET PREACHERS – Postcards From A Young Man.
22) EXODUS – Exhibit B The Human Condition
23) MISERY INDEX – Heirs To Thievery
24) BLACK COUNTRY COMMUNION – st
25) AVENGED SEVENFOLD – Nightmare
26) ALL THAT REMAINS – For We Are Many
27) SCORPIONS – Sting In The Tail
28) STONE SOUR – Audio Secrecy
29) HEAVEN SHALL BURN – Invictus : Iconoclast III
30) STONE TEMPLE PILOTS – st
31) FOUR YEAR STRONG – Enemy Of The World
32) THE BLACK KEYS – Brothers
33) AMBUSH – Fright Night
34) DESSA – A Badly Broken Code
35) CYPRESS HILL – Rise Up
36) WATAIN – Lawless Darkness
37) AFTER THE FALL – Eradication
38) ATHEIST – Jupiter
39) CANCER BATS - Bears, Mayors, Scraps And Bones
40) INTERPOL – st
41) GBH – Perfume & Piss
42) THE GHOST INSIDE – Returners
43) HIGH ON FIRE – Snakes For The Divine
44) NEIL YOUNG – Le Noise
45) SUMA - Ashes
46) BROTHERS – Black Friday
47) THE SWORD – Warp Riders
48) UNLEASHED - As Yggdrasil Trembles
49) OVERKILL – Ironbound
50) HARVEY MILK – A Small Turn Of Human Kindness
51) THE DEAD WEATHER – Sea Of Coward
52) BEN FOLDS & NICK HORNBY - Lonely Avenue –
53) THE DILLINGER ESCAPE PLAN – Option Paralysis
54) AGAINST ME – White Crosses
55) CATHEDRAL – The Guessing Game
56) IRON MAIDEN – The Final Frontier
57) SLASH – st
58) KAKI KING – Junior
59) HELLOWEEN – 7 Sinners
60) ROB ZOMBIE – Hellbilly Deluxe II
61) DEATH ANGEL – Relentless Retribution
62) ELECTRIC WIZARD – Black Masses
63) THE MELVINS – The Bride Screamed Murder
64) MY CHEMICAL ROMANCE - Danger Days The True Lives Of The Fabulous Killjoys
65) BURZUM – Belus
66) KYLESA - Spiral Shadow
Ve sonrası; DECREPIT BIRTH - Polarity, BRYAN FERRY – Olympia, NAILS – Unsilent Death, DURAN DURAN – All You Need Is Now, US CHRISTMAS – Run Thick In The Night, UNEARTHLY TRANCE – V, FEAR FACTORY – Mechanize, BULLET FOR MY VALENTINE – Fever, SODOM – In War And Pieces, SUN KILL MOON – Admiral Fell Promises, THE BLACK PACIFIC – st, GRAND MAGUS – Hammer Of The North, A LOT LIKE BIRDS – Plan B, DEVO – Something For Everybody, WINO – Adrift, IMMOLATION – Majesty And Decay, MIKE PATTON – Mondo Cane, DESULTORY - Counting Our Scars, HOLE – Nobody’s Daughter, HİNDİ ZAHRA – Handmade, CRIME IN STEREO – I Was Trying To Describe You To Someone, THE NATIONAL – High Violet, NACHTMYSTIUM – Addicts Black Meddle Part II, KANYE WEST – My Beautiful Dark Twisted Fantasy, HELMET – Seeing Eye Dog, , THROATS – st, EMERY – Are You Listening?, DC FALLOUT – Retreat, THE DECLINE - I'm Not Gonna Lie to You, CEREMONY - Rohnert Park, BRING ME THE HORIZON - There Is A Hell Believe Me…, CEREBRAL BORE - Maniacal Miscreation, DANZIG - Deth Red Sabaoth, FUELED BY FIRE - Plunging into Darkness, GIL SCOTT HERON - I'm New Here, NORMA JEAN – Meridional, GOD DETHRONED - Under the Sign of the Iron Cross, GROTESQUE - In The Embrace of Evil, GRINDERMAN – st, INTEGRITY - The Blackest Curse, KARMA TO BURN - Appalachian Incantation, MEDIOCRACY - Human Progress - Endless Regress, MELISSA AUF DER MAUR - Out Of Our Minds, SALEM - King Night, SCORN – Refuse Start Fires, MONSTER MAGNET – Mastermind, SHEAVY - The Golden Age Of Daredevils, SOULFLY – Omen, THE BLACK CROWES – Croweology, THE FLATLINERS – Cavalcade, THESE NEW PURITANS – Hidden, AVANTASIA – The Wicked Symphony, PANOPTICON - On The Subject of Mortality, SINISTER – Legacy Of Ashes, TANKARD – Volume 14, THE DAMNED THINGS - Ironiclast, LANTLOS – Neon..
En İyi Yerliler;
1) ATHENA – Pis
2) BURIAL INVOCATION – Rituals Of The Grotesque
3) DECIMATION – Anthems Of An Empyreal Dominion
4) CENOTAPH – Putrescent Infectious Rabidity
5) THE SARCOPHAGUS – Towards The Wternal Chaos
6) BÜLENT ORTAÇGİL – Sen
7) HERETIC SOUL – Born Into This Plague
8) SINCE YESTERDAY – The Artificial Truth
9) CHOPSTICK SUICIDE – Loserville
10) MALT – Arıza
11) NEKROPSİ – 1998
12) MARSIS – st
13) KRONİK – Fena
Kısa Albümler ( EP ) Ligi;
1) FLESHGOD APOCALYPSE – Mafia
2) AUTOPSY – The Tomb Within
3) MAGRUDERGRIND – The Crusher
4) PHOBIA – Unrelenting
5) TRIPTYKON - Shatter
6) NOFX – The Longest EP
7) AFTER THE FALL – Collar City
8) MASTODON – Jonah Hex
9) oOoOO – St
10) ROTTEN SOUND – Napalm
11) STREET SWEEPER SOCIAL CLUB – The Ghetto Blaster
12) HARVESTMAN & US CHRISTMAS & MINSK – Hawkwind Triad
13) MELVINS / ISIS – Split
Bu yıl çok “best of” ayağında albüm dinledim, şunlar resmen güzeldi;
1) GOOD RIDDANCE – Capricorn One
2) TOMBS – Fear Is The Weapon
3) SAYYADINA – The Great Northern Revisited
4) SOUNDGARDEN – Tele Phantasm
5) AMORPHIS – Magic & Mayhem
6) BORIS – Variations
7) HELLOWEEN – Unarmed 25th Year Anniversary
8) JESU – Heartache & Dethroned
9) SLAUGHTER – Bloody Carnage
10) CHARON - A Sides, B Sides & Suicides
11) BON JOVI – Greatest Hits
12) PET SHOP BOYS - Ultimate
13) ROBBIE WILLIAMS – Greatest Hits 1990 – 2010
DVD olayından sonra az da olsa audio/mp3/vinly olarak canlı kanlı albümler de çıktı,
1) DOWN – Diary Of A Mad Band
2) HOT WATER MUSİC – Live In Chicago 3x7”
3) MOGWAI – Special Moves
4) MEGADETH – Rust In Peace Live
5) THRICE – Daytrotter Sessions EP
6) CANDLEMASS – Ashes To Ashes
Ama olsun biz yine de bi sürü DVD izledik;
1) METALLICA / SLAYER / ANTHRAX / MEGADETH - Big Four Live In Sofia, Bulgaria
2) HEAVEN & HELL - 30 Years Neon Nights
3) AT THE GATES – The Flames Of The End
4) EXODUS – Shovel Headed Tour Machine
5) SUICIDAL TENDENCIES – Live At The Olympic Auditorium
6) AMORPHIS - Forging the Land of Thousand Lakes
7) SLIPKNOT - (sic)nesses
8) BEHEMOTH - Evangelia Heretika
9) LEONARD COHEN - Songs From The Road
10) MSG - The 30th Anniversary Concert - Live in Tokyo
11) SODOM – Lords Of Depravity Part 2
12) RUSH – Beyond the lighted Stage
13) BRUCE SPRINGSTEEN – London Calling Live In Hyde Park
Beklediğimi bulamadım, sizi bilemem;
KORN – Remember Who You Are, THE HIGH CONFESSIONS – Turning Lead Into Gold…, LIARS – Sisterworld, FLOTSAM & JETSAM - The Cold, FORBIDDEN – Omega Wave, MICHAEL JACKSON – Michael, SHAM 69 - Who Killed Joe Public, TINDERSTICKS - Falling Down A Mountain, SACRIFICE – The Ones I Condemn, SICK OF IT ALL – Based On A True Story, COLISEUM – House With A Curse, GORILLAZ – Plastic Beach, TONY SLY – 12 Song Program, GOD IS AN ASTRONAUT – Age Of The Fifth Sun, MADBALL – Empire, NEUROSIS – Live At The Roadburn, Boris & Ian Astbury - BXI
23 Ekim 2010 Cumartesi
BAD RELIGION – The Dissent Of Men
Bad Religion hakkında daha ne yazabilirim ki. Punk ortamının Iron Maiden’ı ( grupta 3 gitarist var ) diyebiliriz mesela? Orjinal kadronun yeniden bir araya geldiği The Process Of Belief’ten beri eski parlak günlerine döndüklerini yazabiliriz. Vokalci Greg Graffin ( kendisine kısaca “baba” diyebilirsiniz )’in akademisyen Steve Olson ile yazdığı “Anarchy Evolution: Faith, Science, and Bad Religion in a World Without God” adlı kitabın aslında metalkafaların sandığı gibi punk’ın nostaljik bir “geçmiş zaman hikayesi” olmadığını, hala değiştirme ve dönültürme görevine devam ettiğinin kanıtı olduğunu söyleyebiliriz. Tıpkı AC/DC gibi, yıllardır aynı formülle şarkı yapmalarına ve kendi eskilerinden araklamaktan hiç çekinmemelerine ( Unleashed sendromu ) bakarak artık yaşayan efsaneler arasında sayılabileceklerini yazabiliriz. “Hala neden Türkiye’ye gelmedi lan bu herifler” diyebiliriz ( ki elemanların İstanbul’u acaip merak ettiklerini biliyoruz ). Bunları not alıp, The Dissent Of Man’e geçelim. Bildiğimiz gibi, ömrü ara akımların ve trendlerin ömründen uzun olan grupların bir özelliği vardır; trendler bu gruplar el attığında o grubun ruhuna bürünür, onları değiştirmez.. Mesela Sick Of It All bir numetal bestesi yaptığında duyduğunuz yine Sick Of It All’dur, başka bir gruba benzemez ( bkz. Yours Truly albümü ). Monica Bellucci’ye çuval da giydirseniz önce giydiği çuvala değil, dudaklarına bakarsınız. Olmadı. Neyse. Bad Religion, 1983 tarihli Suffer’dan beri aynı formülü kullanmasına rağmen hala kendini dinletiyorsa sırrı burada yatmaktadır. Suffer, No Control, Against The Grain gibi ancak taklidi yapılabilecek klasiklerden sonra BR’da tıkandı, tıkanması da çok normaldi. Ayrılıklar, kavgalar derken grup birçok defa dağılmanın eşiğine geldi ama her seferinde ortalamanın üzerinde bir albümle geri dönmeyi de bildi. Grunge çağını midtempo albümlere hafif hafif alternatifrok sosu katarak ( Stranger Than Fiction ) , Neo-punkçı Offspring-Greenday çağını bol “lalalala”lı singalong bestelerle vokali bi sesçik yükseğe çekerek ( The Gray Race, No Substance ), metalcore’dan screamo’ya her tür ekstrem aksiyonun punk köklü müzikleri ele geçirdiği dönemi üç gitaristle groovy metalkor riflerini melodik punk rak şarkılarının stratejik noktalarına katarak ( New Maps Of Hell, Empire Strikes Back ) atlatmayı başardı. 90’ların başında sadece ölmüş bir türün bayrak grubu olarak biliniyorlardı, bugün herkesin saygı duyduğu bir efsaneler. Fakat şu an fark ettim ki The Dissent Of Man’e geçelim dediğim andan beri henüz albüme dair tek kelime bile etmemişiz, paso efsane mefsane geyiği, grubu metalciye sevdirme çabaları, yazıştayız kısacası.. Aferin. Albüm tıpkı diğer BR albümleri gibi hızlı açılıyor. İlk şarkı için “risksiz, başarılı, tipik BR bestesi” diyebiliriz. “Only Rain”den itibaren anlıyoruz ki BR “Recipe For Hate” günlerini özlemiş, midtempo, sakin vokalli punk rock besteleri ve duygu dolu basit temiz sololar. Hele ki dördüncü şarkının solosundan itibaren “aa rakınrol??” tepkisi verirseniz hiç şaşırmayın. “Post-post modernizm” çağında tüm eğlence sektöründe “retro” kelimesinin en çok kullanıldığı, birlik ve beraberliğe en çok ihtiyacımız olan bu günlerde BR, 50’lerin 60’ların rock n roll numaralarını yedirmiş albümün tam ortasına. Herhalde geçtiğimiz yıl onlar da benim gibi bol bol Teenage Bottlerocket, The Gaslight Anthem ve Calabrese dinlediler . Ya da şöyle diyelim; gruba dönüşü “Olm valla her istediğimi dayatmıycam lan” cümlesine dayanan Greg babanın country ve rakabili aşkı yavaşça grubu ele geçiriyor. İkinci bir ayrılığa sebep olur mu, önümüzdeki maçlarda görücez. Orjinal kadronun yeniden toplandığı dönemin en yumuşak ve en çok geçmişe dönük albümü bu. Bir nevi orjinal kadro kendi “The Process Of Belief”ini kaydetmiş desek yeridir. müthiş duygusallığı ve sözleriyle “Only Rain”, eskilerden bir klasiğin neredeyse birebir kopyası olan “Won’t Somebody”, açılışta yer alan ve “işte yeni bir BR albümü dinliyorum” dedirten “The Day That The Earth..” ve “Turn Your Back On Me” şimdilik en sevdiklerim. Ama ne de olsa ormanda bir BR albümü tüm basit formülüne rağmen her dinleyişte farklı şarkılarını sevdirmesiyle bilinir.. Bir klasik olmayacak, yılın albümleri listesine girmeyecek, muhtemelen en önemli albümlerinin yanında vasat kalacak. Yine de ne zaman canınız çekse sonuna kadar dinlenecek bir albüm yapmış adamlar.
Ha bu arada “Wont Somebody”den bahsedince hatırladım; BR fanı olmanın en zevkli yanlarından biri de benim için “yeni şarkıların hangi eski klasiklerin upgrade’i olduğunu bulmaca” oynamak. Tabii bu eskiden BR’a “çocuk grubu” muamelesi yapıp sonra 2000’li yıllarda OLGUNLAŞINCA “biz çok severdik zaten yaa” ayağına yatanların oynaması yasak olan bir oyun. Oynarken yakalarsam döner tekme atarım, uçan yepçekle yakarım. Bu kişiler bana antetli kağıtla mektup yazacak ve ortamlarda günah çıkarma cümlesi olarak kullanmaları gereken replikleri yazılı olarak alacak ( bkz. “abi değerini bilemedik”, “abi her şarkısı birbirine benziyo dediklerinde ben punk diye dandik sandım neblim” ). Dağılın. Şaka lan dağılmayın ben ne anlarım yepcekten antetten. Hiyaa! Unagi! ( tribute to Ross Geller ) Taam taam bitti nokta. Git burdan. Svazzzzzşrek! ( ninca yıldızı efektisi ). Hemırtaym. Ays ays beybi.
Ha bu arada “Wont Somebody”den bahsedince hatırladım; BR fanı olmanın en zevkli yanlarından biri de benim için “yeni şarkıların hangi eski klasiklerin upgrade’i olduğunu bulmaca” oynamak. Tabii bu eskiden BR’a “çocuk grubu” muamelesi yapıp sonra 2000’li yıllarda OLGUNLAŞINCA “biz çok severdik zaten yaa” ayağına yatanların oynaması yasak olan bir oyun. Oynarken yakalarsam döner tekme atarım, uçan yepçekle yakarım. Bu kişiler bana antetli kağıtla mektup yazacak ve ortamlarda günah çıkarma cümlesi olarak kullanmaları gereken replikleri yazılı olarak alacak ( bkz. “abi değerini bilemedik”, “abi her şarkısı birbirine benziyo dediklerinde ben punk diye dandik sandım neblim” ). Dağılın. Şaka lan dağılmayın ben ne anlarım yepcekten antetten. Hiyaa! Unagi! ( tribute to Ross Geller ) Taam taam bitti nokta. Git burdan. Svazzzzzşrek! ( ninca yıldızı efektisi ). Hemırtaym. Ays ays beybi.
HEART – Red Velvet Car
Şimdi bu blogda Heart’ın ne işi var diyebilirsiniz. Var kardeşim, işi var. Değeri bu memlekette bi türlü bilinmeyen sevdiğim her grubu burada okuyabileceksiniz. Bu türün adamları bu grubu yeteri kadar yazmadığı için Heart’ı bile burada okuyacaksınız, o kadar. Ben çocuktum, daha müziği daha yeni yeni keşfediyordum ki Brigade albümüyle tanıştım; onlarsa benim doğduğum yıl Dreamboat Annie’yi çıkarmışlardı. Ben “All I Wanna Do Is...” ( Şebnem Ferah coverlardı eskiden bu şarkıyı ) ve “Stranded” ile tanıştığımda onlar zaten hepsi 70’lerde platinyum plak alacak kadar satmış beş tane rock klasiğine imza atmıştı. Tesadüfen paso acid şarkılarının çalındığ Ömer Karaca’nın sunduğuı bir pop programında gruptaki kız kardeşlerin hayat hikayesini de öğrenince gaza gelip bütün eski albümlerini buldum ve o günden sonra da onları dinlemeyi hiç bırakmadım. İşin komiği herkes onları zamanın tozunda kaybolup gitti zannederken onlar hep ara ara yokladılar bizi. Hiç değeri bilinmemiş, bir klasik olmasa da ortalamanın hayli üstünde olan “Jupiters Darling”i çıkardılar. Arada live albümlere imza attılar sırf “bak biz hala ful çekiyoruz ama haberiniz yok” demek için ( The Road Home’u mutlaka dinleyin ya da seyredin ). Bir iki ritim gitar partisyonu dışında geri kalanı akustik olarak kaydedilen “Red Velvet Car” ise Jupiter’den sonra çok çok ileri bir adım. Açılışta yer alan “there You Go” tam giriş giriş parçası. Ardından gelen WTF ( albümde elektrikli tek şarkı ), Queen City ve Hey You ise bence albümün en iyi şarkıları. Kapanışa doğru sıralanan Sand ve Sunflower’da artık kimsenin ful albüm dinlemediği bir çağda hala eski başarılı formülü ( en iyi şarkılardan en az birini kapanışa bırakarak damakta doyumsuz tat bırakmaca ) uygulayan ustalar olduğunu gösteriyor. Bir kere özellikle Wilson kardeşlerin vokal performansı mükemmel. Geri kalan ekip ise işini yapmakla meşgul zira orjinal kadrodan geriye bi tek onlar kalmış durumda. Neredeyse her bestenin ayrı ayrı birer hit potansiyeli taşıması ve her birinin daha ilk dinleyişten sonra dilinize dolanması ise Wilson kardeşlerin hala nasıl bir aşk ile müzik yaptıklarının en güzel kanıtı. Tabii ki ticari anlamda canlı kaydedilmiş akustik bir albüm çıkararak tornadan geçmiş soundlara alışık kulaklara sırtlarını dönmeleri de ayrı bir tebrik sebebi. Çünkü Heart, bu şekilde de hala dimdik ayakta, sorun çoğu insanın bunu görmüyor olması Bu müziğin saf rock kısmıyla bir bağınız var ise mutlaka dinleyin. Bana “Abi Heart yazmışın yeaa” diye gelenlere bozuk soslu Kızılkayalar burger ısmarlarım, birasına yoğurt katarım, fındıklı votkasına acı biber atarım.
HAIL OF BULLETS – On Divine Winds
İşte death metal’in ikinci baharının gerçek sorumluları geri göndü. Pestilence ve Asphyx’den hatırladığımız o kusursuz ( daha doğrusu tam da death metale yakışacak kadar kusurlu ve hastalıklı ) ve özgün vokaliyle Martin Von Drunen ve Gorefest’in projeden projeye koşan davulcusu Ed Warby’nin çocuğu olan HOB, ikinci albümüyle ilk albümü fersah fersah aşarak çok daha kaliteli bir işe imza atmış. Evet acılı introlar, minör notalarla süslü doom rifleri ( hatta ilk iki Gorefest albümünü andıran leadler bile mevcut ki bu albümde leadlerin unutulmayacak güzellikte olduğunu eklemeliyim ) üstünde gezen gaz nakaratlar yine var; hatta konsept de bu sefer Pasifik’teki Japon – ABD savaşını anlatıyor. Fakat bu sefer çok acaip bir şey başarmış adamlar; bu albüm inanılmaz kolay anlaşılabilen, dinlenebilen ve algılanabilen akılda kalıcı hitlerle dolu bir şaheser. Fanlar şimdiden Operation Z, Gualdalcanal gibi şarkıları klasik ilan etti fakat benim kişisel favorilerim ise kapanışta arka arkaya yer alan Kamikaze ve To Bear The Unbearable. Birisi “gençleri death metale kazanma kılavuzu” diye bir şey var mı diye sorarsa, vereceğiniz ilk cevap bu albüm olmalı. Eğer bir insan herşeyiyle death metali sevecekse, bunu anlamanın tek yolu bu albümü dinletmek kısacası. Dan Swanö ve Ed Warby’nin hünerli ellerinde kaydedilen albümün çok başarılı kotarılmış bütünlüklü bir soundu var, bu konuda da bir adım öteye geçilmiş diyebiliriz. Gerçi özellikle eski klasik dm soundunu sevenler HOB’a burun kıvıracak kadar eski kafalı olabiliyor bazen ama onları o nostaljik talepleriyle başbaşa bırakarak bu müziği “güncelleştiren” ve yaşamasını sağlayan HOB’a şapka çıkarmaya devam ediyoruz. Özellikle teknik death/grind gruplarının bitmek bilmeyen kompozisyonlarından; yeraltından fışkıran oldskull retro gruplarının Autopsy rifflerini tekrar tekrar araklamasından bıktıysanız ve hala, bıkmadan, ısrarla klasik death metali modern bir soundla ve yaklaşımla retro, teknik gibi ekler olmadan icra eden Hail Of Bullets’a mutlaka kulak vermelisiniz. Bana kalırsa yılın en iyi on albümünden biri, ilk üçün de bankosudur.
SPIRITUAL BEGGARS – Return To Zero
Carcass’ın efsane gitaristi Amott’un C sonrası sevdiğim tek işi Spiritual Beggars. Arch Enemy’e hiç alışamadım, sevemedim, neden bilmiyorum. Özellikle Ad Astra albümü ve içindeki mükemmel sololar ile gönüllerimizde taht kuran grup, bir dönem bünyesinde Grand Magus’un kurucu üyelerinden JB’i de vokalist olarak barındırmıştı. Zaten herifin gruba girişi SB’ın daha önce de fazlasıyla feyz aldığı 70’ler sounduna daha derinlemesine girmesine sebep olmuştur. Bu albümde ise vokallerde gitaristi Gus’ı Ozzy Osbourne’a gurbete gönderen Firewind’in vokalisti Apollo var. Starbuck’ın durumu hakkında ise bir bilgim yok, muhtemelen hala taş gibidir, en son The Last Sentinel’de oynadı ama hala seyredemedik arkadaş.. Evet biliyorum çok kötüyüm.
Neyse, Apollo’nun açılıştaki ilk şarkıda kulağa çarpan güçlü sesi ve onunla tezat oluşturan, R’leri bir milim fazla bastıran “İngilizce konuşan Akdenizli” aksanı sizi hem güldürüyor hem de düşündürüyor, yanlış anlamayın herif harika bir vokalist bence. Belki de fazlasıyla vokali öne çıkaran Sabbath’ın Sabotage/MOR dönemini andıran bu beste, tam size “aslında açılış için yanlış seçim olmuş” cümlesini kurduracakken, ardından gelen “Star Born” gibi dev klas şarkılarla grubun ne yapmak istediğini anlıyorsunuz. Bu arada yanlış anlamayın açılış şarkısı bence harika.. Tıpkı ağır ağır hareket edip yavaşça ama sağlam adımlarla harekete geçen bir tren gibi, müziğin ve bestelerin kuvveti albüm ilerledikçe artıyor. Böylece safi bir BS tribute albümü dinlemeyeceğinizi anlayarak rahatlıyorsunuz. Zaten SB’în en güzel yanı BS’ın blues etkilerini attıktan sonraki heavy dönemiyle Monster Magnet’in kıvraklığını çok başarılı bir şekilde birleştirmesi; bu da onları gavurun tabiriyle hem "catchy" hem de "heavy" bir grup yapıyor.. Albümün bünyesinde barındırdığı iki adet balad ise fazlasıyla nihilist ve negatif liriklerine rağmen yeme-yanında-yat tadında. Gerçi her halikarda açılış parçası Lost In YEsterday’den itibaren albüm boyunca oldukça negatif liriklere maruz kalacağını söylemeliyim.. Netteki versiyonlarda bonus track olarak görünen muhteşem Thin Lizzy coverı “Time To Live” ise grubun mottosunun nereden geldiğini göstermesi açısından güzel bir hareket olmuş. Stoner kelimesini duyunca dibi tutan, tavuk göğsüne kazandibi diyen fanatiklere duyurulur.. Bence en iyi SB albümü değil ama, oldukça iyi bir SB albümü. Fanlarının zaten kaçırmayacağından eminim fakat yanında yeni başlayacaklara bir doz da “Ad Astra” yazıyorum.
Neyse, Apollo’nun açılıştaki ilk şarkıda kulağa çarpan güçlü sesi ve onunla tezat oluşturan, R’leri bir milim fazla bastıran “İngilizce konuşan Akdenizli” aksanı sizi hem güldürüyor hem de düşündürüyor, yanlış anlamayın herif harika bir vokalist bence. Belki de fazlasıyla vokali öne çıkaran Sabbath’ın Sabotage/MOR dönemini andıran bu beste, tam size “aslında açılış için yanlış seçim olmuş” cümlesini kurduracakken, ardından gelen “Star Born” gibi dev klas şarkılarla grubun ne yapmak istediğini anlıyorsunuz. Bu arada yanlış anlamayın açılış şarkısı bence harika.. Tıpkı ağır ağır hareket edip yavaşça ama sağlam adımlarla harekete geçen bir tren gibi, müziğin ve bestelerin kuvveti albüm ilerledikçe artıyor. Böylece safi bir BS tribute albümü dinlemeyeceğinizi anlayarak rahatlıyorsunuz. Zaten SB’în en güzel yanı BS’ın blues etkilerini attıktan sonraki heavy dönemiyle Monster Magnet’in kıvraklığını çok başarılı bir şekilde birleştirmesi; bu da onları gavurun tabiriyle hem "catchy" hem de "heavy" bir grup yapıyor.. Albümün bünyesinde barındırdığı iki adet balad ise fazlasıyla nihilist ve negatif liriklerine rağmen yeme-yanında-yat tadında. Gerçi her halikarda açılış parçası Lost In YEsterday’den itibaren albüm boyunca oldukça negatif liriklere maruz kalacağını söylemeliyim.. Netteki versiyonlarda bonus track olarak görünen muhteşem Thin Lizzy coverı “Time To Live” ise grubun mottosunun nereden geldiğini göstermesi açısından güzel bir hareket olmuş. Stoner kelimesini duyunca dibi tutan, tavuk göğsüne kazandibi diyen fanatiklere duyurulur.. Bence en iyi SB albümü değil ama, oldukça iyi bir SB albümü. Fanlarının zaten kaçırmayacağından eminim fakat yanında yeni başlayacaklara bir doz da “Ad Astra” yazıyorum.
MANIC STREET PREACHERS – Postcards From A Young Man
MSP diskografisine bakınca iki farklı albüm modeli görürsünüz. Birincisi Gold From The Soul’la başlayan Everything Must Go, This Is My Truth, Lifeblood, Send Away The Tigers gibi albümleri kapsayan pop-Manics. Diğeri ise The Holy bible ile başlayan Know Your enemy ile başarısız bir şekilde devam edip bir önceki albüm Journal For Plague Lovers ile muhteşem bir dönüş sağlayan indie-Manics. Bu listede Generation Terrorists nerede değil mi Generation Terrorists, grubun bu ayrışmayı henüz net olarak yaşamadığı tek albümdür bana kalırsa, o yüzden burada yok. Guns N Roses’dan arak bir rock ritminin üstünde Morrissey’den kaçmış, Iggy Pop’a öykünen vokalleri, ya da düpedüz bir hard rock bestesinde gospel koroları hiç çekinmeden kullanabilen bu garip adamlar, etkilenimleri bu kadar bariz ve net olmasına rağmen, taklit bile edilemeyecek kadar kendine özgü bir tınıya, sounda, müziğe sahipler, ne kadar garip değil mi? (evet). Neyse dağılmadan albüme dönelim. MSP, Journal ile köklerin indie kısmına saygı duruşunu yaptıktan sonra alelacele yeniden pop kanalına geri dönmüş. Sonuç bu kanaldaki tüm albümlerin en iyi şarkılarını hatırlatan, naif, güzel bestelerle dolu, insanı yormayan bir MSP albümü. Özellikle Send Away The Tigers’daki pop sound, koro vokaller gibi numaraları Everything Must Go kafasında bestelere sarmış ekibimiz. Sonucun kesinlikle Send Away the Tigers’dan çok daha başarılı, This Is My Truth’a yakın olduğunu söyleyebilirim. Albümün sonraki turnelere sarkacak kadar uzun ömürlü besteleri ise bence “Postcards...” ve konuk olarak Echo & The Bunnymen vokalisti Ian McCulloch’ın da yer aldığı “Some Kind Of Nothingness”..Diğer favorilerim ise, “All We Make Is Entertainment”, “Auto Intoxication” ve “The Descent” ( aslında bu da Some Kind kadar başarılı bir şarkı, gizli hit resmen ).. Journal For Plague Lovers ya da bu ise kaderimiz; eğer bir daha Know your Enemy’ler Lfiesblood’lar yaşamayacaksak, biz buna razıyız amirim.
INTERPOL - Interpol
“Turn On The Bright Lights” 2000’li yılların en önemli debutlarından biri olarak tarihe geçti. Eğer böyle bir ilk albüme sahipseniz, sonrasında ne yapsanız ona yaranamayacağınız, insanların yeni olana çok hızla yönelip kendini tekrar edenleri hızla sildiği bir çağda yaşıyoruz. “Antics” ile tempoyu arttırarak bence akıllıca bir adım atmıştı Interpol, Turn ayarında tek bir beste bile yoktu ama grubun fanları için bir devamlılık sözü içeriyordu, güzeldi. Benim anlamadığım şey ise insanların üçüncü albüm “Our Love To Admire”a verdiği tepki. Albüm öküz gibi sattı, ilgi de gördü ama kime sorsan “Interpol’ün eski havası yokbeaaabiii”ydi. Hala dönüp dönüp albüme bakıyorum da, ilk beş şarkısı birbirinden mükemmel olan kaç tane indie albümü dinlediniz lan son on yılda? Bana kalırsa 6. şarkıdan itibaren b side ayarında bestelere geçmeseydi Turn’ün yanına çok rahat koyulabilecek bir albümdü Our Love. Sanki bir yıl sonra, bir kaç iyi şarkı daha yapıldıktan sonra çıksaydı kusursuz olacakmış gibi duruyordu. Misal bu albümde yer alan Success, Always Malaise ve Lights, Our Love’ın 6. ve 7.si olsaydı sonuç mükemmel olacaktı. Grupla aynı adı taşıyan albüm “Success” gibi bir hitle açılıyor ama hemen ardından gelen Memory Serves’de yer alan o yarım bırakılmış harika rif insanı sinirden kudurtuyor. Sanki Banks, şarkıyı tadını tam alamayın diye o şekilde yazmış, nakaratı o yüzden yuvarlamış, size bir gıcığı varmış gibi hissediyorsunuz. Albümde Barricade gibi Success kıvamında belki bir, iki şarkı daha var, gerisi Our Love To Admire’ın ikinci yarısındaki b side hissiyatını aynen devam ettiren şarkılardan oluşuyor. Benim gibi bir Interpol fanıysanız, eliniz mahkum sevecek dinleyecek, dopdonuk bir şarkıdaki vokalin arkasına konmuş ufacık bir eko efektinde bile faide arayacaksınız ( bkz. Always Malaise ). Ben her dinleyişimde her albümde bir not daha düştüklerini fark etsem bile elimde değil, biraz daha fazla seviyorum lan, hastasıyım. Belki bir iki şarkıda ritim sekşın ikilisinin ufak ufak “ne var be biraz da New Order’dan çalsak” kıpraşmaları canlanır da Interpol kendini yenileyen bir albüme doğru yol alır ileride. Yoksa ben bir albüm daha bu şekilde yürüyebileceklerini sanmıyorum.
26 Eylül 2010 Pazar
Ben iyi bilim kurgu izlemeyi özledim diyenlere, eğer kaçırdıysanız; FIREFLY
Joss Weadon'un bugüne kadar çıkardığı en iyi işti, ilk sezondan sonra yayından kaldırılmıştı. Sonrasında yayınlanan Serenity'de harika bir özet filmdi ama o da gözden kaçtı. Kanımca bir klasiktir. Ben bilmiyorum, ben görmedim, ben duymadım kabul etmiyorum. Bilim kurgu seven herkes bir yolunu bulsun, seyretsin. Kaynaklar ekte;
oku
satın al
sipariş gelene kadar dayanamadım
oku
satın al
sipariş gelene kadar dayanamadım
Clive Barker – Kutsanma Ayini / Sacrament ( Oğlak Yayıncılık)
Barker, hani şu aristokrat tipli, HG Wells kılıklı dahi adam işte canım. Seneler önce Kabal’ı dandik bir çeviriyle okuduktan sonra Kan Kitapları’nın ikisi hariç bir türlü diskografisine tamamen girişemediğim, Hellraiser gibi herkesin taptığı ama sadece video kiralanan çağdan bildiği bir klasiğin gerçek yaratıcısı. Hadi benim gibi adamımızı geç keşfedenler için bi ipucu daha, korku delilerinin çok iyi bildiği Candyman de Barker’ın bir kısa romanından uyarlama. Kimilerine göre edebiyat dünyasına gotik ve fantastik öğelerin salt orta dünya karakterlerinden ibaret olmadığını yeniden hatırlatan ve bu öğeleri başarıyla günümüzün modern dünyasına uyarlayan büyük üstat. Diskografiye ilk romanı The Damnation Game’den başlayarak uzun bir süre kendimi Barker’a adamayı planlarken bir raslantı sonucu kelepir olarak bulduğum çeviri versiyonu ile Sacrament ( Kutsanma Ayini ) düştü elime. Gerçek dünya ile onun çok eski günlerinde kalmış efsanelerin içinde kaybolmuş yarı-tanrıların dünyasının iç içe geçtiği; ana kahramanı San Francisco’lu gay bir fotoğraf sanatçısı olan; edebiyatçılığı, yazın üslubu ile korku kültürünün jargonunu çok orantılı bir biçimde harmanlamasından buram burak ustalık kokan çok güzel bir roman Kutsanma Ayini. Yazarın Kan Kitapları döneminden de izler taşımasına rağmen onlara oranla çok daha fazla bu dünyaya dokunan ve bu dünyaya dokundukça da oradan diğerlerine açılan kapıda, romandaki tüm karakterlere deliliğe giden yolları gösteren bir hikaye. Rukenau, Steep gibi fantastik dünyadan kaçmış yan karakterlerin; kahramanımız Will ve onun arkadaşlarının dünyasına paralel geçişleri; tam gelişme kısmının sonlarında ortaya çıkan mükemmel kurt adam efsanesi göndermesi gibi detaylar çok başarılı. Her ne kadar bu ve Galilee yazarın “light” eserleri sayılsa ve bu romanlardan sonra korku edebiyatından koparak salt fanztazya dünyasına girmekle suçlansa da en azından ilk dönem romanlarını sonuna kadar okuma kararı almama yetecek kadar başarılı bir eser Sacrament. King’in artık daha çok macera türüne geçiş yapması, Koontz’un bir çok iyi bir çok kötü eserlere imza atması; sanki tv filmi çekilsin diye roman yazar moda girmesi ve hikaye anlatımı gittikçe zayıflayan Straub’dan ne çıkacağının belli olmaması artık beni endişelendirmiyor. Zira okumam gereken en az on tane Barker romanı var artık listemde
Max Brooks – Zombi Savaşı ( Doğan Kitapçılık )
Max Brooks, efsanenin yaratıcısı Romero’nun sosyal kaygılı düşük bütçeli filmlere çekilmesinden sonra Zombi muhabbetinin ekmeğini en çok yiyen adam bu sıralar. Adını ilk 2000’lerde “Zombie Survival Guide” isimli kitapla duyuran yazar, Zombi Savaşı’nın 2007’de yayınlanmasından sonra oyun ve film hakları derken yürüdü gitti. Zombilerden kurtulma kılavuzu, okuyanlardan duyduğum kadarıyla olaya çok eğlenceli yaklaşan, Orson Wells’in radyoda canlı yayında “Marslılar geldieee” numarasını hatırlatan bir aksiyonmuş. “Zombi Savaşı” ise, tümüyle kurgusunu “kahraman batı” ve “sovyet hayaletli asya” söylencelerine yani Pentagon’un “şer eksenli” yeni dünya kurgusuna dayandırmış, bu nedenle de büyük paralar harcanarak oyunu ve filmi piyasaya sürülmeye aday bir eser olmuş.
Paranoyaklıkları yüzünden toptan yok olan Kuzey Kore’liler; zombilerin istilasıyla baskıcı rejimin çöküşünü önceden görüp kapitalizmin yeni merkez ülkesi olmayı seçen Castro ve Küba’sı; zombilerden kaçan mülteciler yüzünden kendi aralarında ufak çaplı bir nükleer savaş yaşayan İran ve Pakistan; kitap bu gibi örneklerle dolu. Batı medeniyetinin dışına taşmış herkes, kitap boyunca korkunç hatalar yapıyor, bunların gizlendiği alt metnin üstünde de dünyanın çeşitli ülkelerinden zombilerle karşılaşmış insanlarla yapılmış röportajları okuyorsunuz ( Türkiye yok, merak eden tribüncü varsa ). Şimdi baskın kültürün kendi günahlarını başkalarının çağdışılığını ön plana çıkararak (s)aklamasına alışığız tarihten. Fakat çağ öyle bir çağ oldu ki, günümüzdeki “demokrasi getirme savaşları”nda başta ABD olmak üzere NATO ülkelerinin yasadışı yüzlerce cinayete, katliama karıştığı ortaya çıkmasına ve bugün bu durumun görsel ve sözel iletişim araçlarıyla tüm dünyanın gözü önünde olmasına rağmen, neden bu arkadaşlar hala soğuk savaş dönemi propaganda tekniklerini bir post-apokaliptik öykünün ana omurgası olarak kullanmaya devam eder, bunun arkasındaki maddi manevi motivasyonlar nedir, araştırmak lazım. Zira artık dünyanın “geri kalanı”, dünyanın batıdan göründüğü gibi olduğuna inanmıyor arkadaşlar, buna sadece yarım milyarlık anglo sakson dünyası inanıyor, işin gerçek yüzünde batıda en az doğu kadar kötü kokuyor. Irak’taki işkenceleri, Pakistan’daki sivil katliamları ayyuka çıkmış Amerikan askerinin ya da Gazze’de masum sivillere ateş açan İsrail’li askerin benim için başı açık kadınları sokakta motorsikletlerle kovalayıp yerlerde sürükleyen İran’lı devrim muhafızlarından hiçbir farkı yok. Hepsi aynı. Zira temelde küreselleşmiş dünyada çıkarlar uğruna herkesin her vahşiliği demokrasi adına yapabileceği bu yeni çağda; Rus, İngiliz, ABD ya da Çin ordularının birbirinden farkı olmadığına inanan biri olarak, bu tür ucuz propagandalar düşünülenin aksine bende yapan tarafın daha art niyetli olduğu hissini uyandırıyor.
Elimizdeki materyalin okunabilirliğine gelince, King’e hiç bir edebi yanı yok diyenler artık utanabilirler. Zira Brooks sadece tv jargonu ve ağzıyla, salt filme çekilsin diye bir kitap yazmış, bana kalırsa dışarıdan göründüğünden çok daha iyi bir yazar olan King’e göre yerlerde sürünüyor kendisi. Zombi savaşının virüsün yayılmaya başladığı günden bitimine kadar farklı ülkelerden karakterlerin ağzından röportaj biçiminde anlatılması, orjinal olmasa da kitabın iki ilginç özelliğinden biri. Hikayeler, karakterlerin özellikleri zaten sağdan soldan toplanmış meşhur karakterlerin yansımaları; bir savaş kahramanı, bir deli dahi, bir sıradan asker, bir komutan. Olaya “soldan” bakan Romero’nun feci bir düşüşte oluşu Brooks’a çok kızmama engel oluyor, her halikarda Brooks, fikirlerini savunmasak da, satacak bir formül bulmuş ve onun içini “averaj okura” hitap edecek şekilde doldurmuş, adam işini biliyor. Gelelim hakkını vermemiz gereken ikinci ilginç özelliğe. Brooks zombilerin yanına “onlara özenen taklitçiler” gibi janrda yepyeni bir karakter kazandırıyor; bu karakterler zombi istilasını psikolojik olarak atlatamayıp delirenlerden tutun da onlara özenenlere kadar geniş bir yelpazede seyrediyor. Kitabın zombi antolojisine yaptığı en önemli katkı bu ama bence hak ettikleri kadar çok yer almıyorlar. Sakın kimse kitabın dökümanter tarzını ( Diary Of The Dead ) ve denizde yürüyen zombileri ( Land Of The Dead ) bana örnek göstermesin, her ikisi de Romero’nun çocuklarıdır. Ha zombiler mi? İnanın bana bu zombi romanında en az bahsedilen şey bildiğimiz o eski, normal zombiler. Çünkü aslında bu bir zombi kitabı değil, zombi sosu kullanılmış bir “Independence Day” hikayesi...
Paranoyaklıkları yüzünden toptan yok olan Kuzey Kore’liler; zombilerin istilasıyla baskıcı rejimin çöküşünü önceden görüp kapitalizmin yeni merkez ülkesi olmayı seçen Castro ve Küba’sı; zombilerden kaçan mülteciler yüzünden kendi aralarında ufak çaplı bir nükleer savaş yaşayan İran ve Pakistan; kitap bu gibi örneklerle dolu. Batı medeniyetinin dışına taşmış herkes, kitap boyunca korkunç hatalar yapıyor, bunların gizlendiği alt metnin üstünde de dünyanın çeşitli ülkelerinden zombilerle karşılaşmış insanlarla yapılmış röportajları okuyorsunuz ( Türkiye yok, merak eden tribüncü varsa ). Şimdi baskın kültürün kendi günahlarını başkalarının çağdışılığını ön plana çıkararak (s)aklamasına alışığız tarihten. Fakat çağ öyle bir çağ oldu ki, günümüzdeki “demokrasi getirme savaşları”nda başta ABD olmak üzere NATO ülkelerinin yasadışı yüzlerce cinayete, katliama karıştığı ortaya çıkmasına ve bugün bu durumun görsel ve sözel iletişim araçlarıyla tüm dünyanın gözü önünde olmasına rağmen, neden bu arkadaşlar hala soğuk savaş dönemi propaganda tekniklerini bir post-apokaliptik öykünün ana omurgası olarak kullanmaya devam eder, bunun arkasındaki maddi manevi motivasyonlar nedir, araştırmak lazım. Zira artık dünyanın “geri kalanı”, dünyanın batıdan göründüğü gibi olduğuna inanmıyor arkadaşlar, buna sadece yarım milyarlık anglo sakson dünyası inanıyor, işin gerçek yüzünde batıda en az doğu kadar kötü kokuyor. Irak’taki işkenceleri, Pakistan’daki sivil katliamları ayyuka çıkmış Amerikan askerinin ya da Gazze’de masum sivillere ateş açan İsrail’li askerin benim için başı açık kadınları sokakta motorsikletlerle kovalayıp yerlerde sürükleyen İran’lı devrim muhafızlarından hiçbir farkı yok. Hepsi aynı. Zira temelde küreselleşmiş dünyada çıkarlar uğruna herkesin her vahşiliği demokrasi adına yapabileceği bu yeni çağda; Rus, İngiliz, ABD ya da Çin ordularının birbirinden farkı olmadığına inanan biri olarak, bu tür ucuz propagandalar düşünülenin aksine bende yapan tarafın daha art niyetli olduğu hissini uyandırıyor.
Elimizdeki materyalin okunabilirliğine gelince, King’e hiç bir edebi yanı yok diyenler artık utanabilirler. Zira Brooks sadece tv jargonu ve ağzıyla, salt filme çekilsin diye bir kitap yazmış, bana kalırsa dışarıdan göründüğünden çok daha iyi bir yazar olan King’e göre yerlerde sürünüyor kendisi. Zombi savaşının virüsün yayılmaya başladığı günden bitimine kadar farklı ülkelerden karakterlerin ağzından röportaj biçiminde anlatılması, orjinal olmasa da kitabın iki ilginç özelliğinden biri. Hikayeler, karakterlerin özellikleri zaten sağdan soldan toplanmış meşhur karakterlerin yansımaları; bir savaş kahramanı, bir deli dahi, bir sıradan asker, bir komutan. Olaya “soldan” bakan Romero’nun feci bir düşüşte oluşu Brooks’a çok kızmama engel oluyor, her halikarda Brooks, fikirlerini savunmasak da, satacak bir formül bulmuş ve onun içini “averaj okura” hitap edecek şekilde doldurmuş, adam işini biliyor. Gelelim hakkını vermemiz gereken ikinci ilginç özelliğe. Brooks zombilerin yanına “onlara özenen taklitçiler” gibi janrda yepyeni bir karakter kazandırıyor; bu karakterler zombi istilasını psikolojik olarak atlatamayıp delirenlerden tutun da onlara özenenlere kadar geniş bir yelpazede seyrediyor. Kitabın zombi antolojisine yaptığı en önemli katkı bu ama bence hak ettikleri kadar çok yer almıyorlar. Sakın kimse kitabın dökümanter tarzını ( Diary Of The Dead ) ve denizde yürüyen zombileri ( Land Of The Dead ) bana örnek göstermesin, her ikisi de Romero’nun çocuklarıdır. Ha zombiler mi? İnanın bana bu zombi romanında en az bahsedilen şey bildiğimiz o eski, normal zombiler. Çünkü aslında bu bir zombi kitabı değil, zombi sosu kullanılmış bir “Independence Day” hikayesi...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)